Thoon Essed

 

De wekelijkse GS-vergadering op 8 december kent een bewogen verloop. Niet alleen zijn er de wekelijkse dossiers die besproken worden. Daarnaast spreken wij over de uitzending van Zembla en het magazine van het NRC die in het teken van de Q-koorts staan. De contacten met de ministeries zijn intensief, de commissaris van de Koningin Wim van de Donk, wordt een paar maal weggeroepen voor telefonisch overleg. Het wordt duidelijk dat er die dinsdag geen mededelingen van de ministers van LNV en VWS zullen komen. GS maken zich zorgen. Ondertussen krijgt het Heijmansdossier steeds meer inhoud en stelt het college zijn kritische vragen bij de gang van zaken. Onno Hoes neemt de bestuurlijke honneurs waar tussen het aftreden van Paul Rüpp en het aantreden van Ruud van Heugten.

 

Op woensdag zie ik dat iedereen die in het provinciehuis betrokken is bij de Q-koorts in de hoogste versnelling gaat. Die avond komen de ministers Gerda Verburg en Ab Klink naar het provinciehuis, nadat zij in Nieuwspoort een persconferentie gegeven hebben. Terwijl ik nauwgezet de tekstvoorstellen voor het Heijmans-dossier doorlees en suggesties voor aanpassingen doe, zie ik dat het provinciehuis volstroomt. Het wordt een bewogen avond voor alle betrokkenen. De aanpak van de Q-koorts is duidelijk in een hogere versnelling gekomen.

 

Donderdag 10 december staat in het teken van een bijeenkomst van het interprovinciaal overleg over de financiële verhoudingen tussen de provincies. Dat is een mooie term voor de verdeling van het provinciefonds over de provincies en natuurlijk komen ook de bezuinigingen van het Rijk weer op tafel. Dat blijft een lastige discussie. Ondertussen is duidelijk geworden dat ik verwacht wordt bij de extra commissievergadering van Bestuur en Middelen in de avond. Dat is een tegenvaller, ik had er op gerekend om mijn verjaardagsdiner voor mijn familie te kunnen voorbereiden. Maar het parlement krijgt voorrang, zo hoort dat. Het dossier over Heijmans geeft in alle openheid de beschikbare informatie, Onno heeft een sterke presentatie, ik krijg gedurende de hele avond maar twee vragen te beantwoorden. Vast staat wel dat er in de procedure slordig gehandeld is. Er komt een vervolg nadat  de gronden nogmaals getaxeerd zijn.

 

De dag er na is er de laatste statenvergadering van het jaar met traditionele eindejaarslunch. De Staten spreken over de overdracht van de provinciale muskusrattenbestrijders naar de waterschappen en het fietsplan. Ook  komen de Staten nog even terug op de discussie over Heijmans. In de vergadering wordt een voorstel van Gedeputeeerde Staten uitgereikt om een voorbereidingsbesluit te nemen om de bouw van nieuwe schapen- en geitenhouderijen tegen te gaan. In de discussie blijkt wel dat de Staten over de rol van de provincie een achterstand in informatie hebben. De bomen in de binnentuin van het Brabants Museum komen nog weer langs in de discussie en dat geldt ook voor de jeugdzorg. Na een lange week eindelijk weekeinde en de kans om mijn verjaardag te vieren.

 

Na het weekeinde heb ik een plezierige klus. De medewerkers van de provincie kunnen de waarde van hun kerstpakket aan goede doelen schenken. Dit jaar zijn er 582 collega’s die dat doen. Ik mag voor een formidabel bedrag, €21.682,- aan cheques uitreiken. Sinds 2004 is er zo door de medewerkers van de provincie €116.238,- bijeengebracht voor goede doelen. Hulde!

 

 

Ik noem hier de goede doelen: