Thoon Essed

Na een verblijf in het ziekenhuis en een herstelperiode ging ik met goede moed naar het provinciehuis. Dat goede humeur zakte snel weg toen ik de vlag halfstok zag hangen. Opnieuw een zware slag, ditmaal voor de directie ruimtelijke ordening en handhaving. Een collega is overleden, voor iedereen onverwacht. Ik hoor dat er een emotionele bijeenkomst is geweest, met de nabestaanden om het verlies te verwerken. Een paar dagen later kwam het bericht dat een oud collega, een van de eerste lichting trainees, was overleden. De provincie wordt dit jaar wel heel hard getroffen, mij schieten de woorden tekort.

 

Deze week stond in het teken van een GS-vergadering, de laatste die Paul Rüpp als lid van het college van Gedeputeerde Staten bijwoonde. Bij wijze van uitzondering begon de GS- vergadering op maandagmiddag in verband met de geplande heidagen van het college. Maandagavond was er een zeer geanimeerde afscheidsbijeenkomst voor externen waarbij de creatieve en vooral cabareteske vermogens van provinciemedewerkers goed naar voren kwamen.

 

Dinsdag was er de heidag van het college, een moment om de grote lijnen te bespreken. In tegenstelling tot wat het gebruik van het woord “hei” doet vermoeden was er geen sprake van een lommerrijke omgeving. Het was een geanimeerde vergadering met pittige discussies over de toekomst van de provincie en de takendiscussie op de 23^e verdieping van het provinciehuis, met zicht op heel Brabant. Dat is dan weer passend.

 

Op woensdag had ik een gesprek over de rol van de toeristisch-recreatieve sector en het Vrijetijdshuis Brabant met de voorzitter van het bestuur, oud-gedeputeerde Helmi Huijbregts. Zij is zeer enthousiast en ziet kansen in promotioneel opzicht. Dat doet mij goed. Donderdag stond in het teken van de voorbereiding van de begrotingsbehandeling in Provinciale Staten op vrijdag. In het Brabants Dagblad stond een artikel over de discussies en de besluitvorming. De Staten waren wat geergerd waren over de aanpak van de kerntakendiscussie. Maar ik heb wel een goed gevoel aan de vergadering overgehouden. Alle inspanningen om de begroting goed leesbaar en toegankelijk te maken, hebben er toe geleid dat Provinciale Staten nu in staat waren hun accenten te zetten en keuzes te maken. Daar is de rol van het provinciale parlement! Overigens vond ik het warm van Nico Heijmans dat hij zich, ook zichtbaar, zorgen maakte over mijn niersteenoperatie en de gevolgen daarvan.

 

De week eindigde op zaterdag met een bezoek aan de ledenvergadering van het CDA en deelname aan het radioprogramma van Arjo Kraak, “Alles mag…op Zaterdag”. Ook Hans Mathijssen, de schrijver van het boek “de vergeten ramp” over de Herculestragedie is aanwezig. We praten over mijn komst naar Brabant in de jaren ’60 van de vorige eeuw, de begrotingsbehandeling in Provinciale Staten en natuurlijk de ramp met het vliegtuig in Eindhoven. Die blijkt ver te zijn weggezakt in het geheugen van de Brabanders, zo blijkt uit straatinterviews. Hans zegt me dat bij de bestrijding van rampen veel afhangt van een goede onderlinge communicatie en dat is een steeds weer terugkerend patroon. Dat is overigens ook mijn waarneming uit de rampenoefeningen die ik heb meegemaakt.